Przedstrunowce są grupą nieliczną, obejmującą około 80 współcześnie żyjących gatunków oraz formy kopalne, których liczba, ze względu na intensywnie prowadzone badania paleozoologiczne, stale rośnie. Żyły i żyją obecnie wyłącznie w morzach. Rozdziela się je na trzy gromady: jelitodyszne - Enteropneusta żołędziogłowce-Helminthomorpha , pióroskrzelne - Pterobranchia, graptolity - Graptolitoidea. We współczesnej faunie reprezentowane są tylko jelitodyszne i pióroskrzelne. Graptolity są grupą całkowicie wymarłą, a ich zaliczanie do przedstrunowców jest problematyczne patrz niżej . Jelitodyszne prowadzą wolny tryb życia, mają wygląd robakowaty, na ich ciele nie występują żadne wyrostki. Pióroskrzelne są formami osiadłymi, mają wyrostki w formie dwóch ramion zaopatrzonych w czułki, większość żyje w kutykularnych utworach zwanych domkami. Graptolity były formami kolonijnymi, w utworach geologicznych zachowały się tylko ich domki. Mimo dużych różnic w zewnętrznym wyglądzie, związanych z trybem życia, przedstrunowce wykazują zasadniczo taki sam plan budowy. Współczesne formy są dwubocznie symetryczne, mają dobrze rozwiniętą wtórną jamę ciała i są wtórnouste.W ich ciele można wyróżnić trzy odcinki, chociaż różnie wyglądające i o różnej budowie wewnętrznej: ryjek, kołnierz, tułów. Wymienione odcinki ustawione są w porządku liniowym, jeden za drugim, wzdłuż długiej osi ciała, a odpowiednio do tych odcinków celoma jest rozdzielona przegrodami poprzecznymi na trzy części: celomę ryjka, kołnierza i celomę tułowia . Ponadto, w kołnierzyku i tułowiu celoma podzielona jest przegrodami podłużnymi krezkami na części prawe i lewe. Dalszą cechą charakterystyczną i wspólną jest obecność notochordy, woreczka o wąskim świetle, powstającego w rozwoju jako uchyłek sklepienia jamy gębowej. Notochorda zlokalizowana jest w celomie kołnierza, skierowana ku przodowi ciała i dochodzi do podstawy ryjka. Niektórzy sądzą, że struktura ta swoją budową oraz położeniem nad przewodem pokarmowym odpowiada zawiązkowi struny grzbietowej, organowi osiowemu charakterystycznemu dla strunowców; jest z nim homologiczna. Zagadnienie to zostanie bliżej rozważone w następnych rozdziałach. Trzecią cechą, składającą się na wspólny plan budowy przedstrunowców, jest wykształcenie centralnej części systemu nerwowego w obrębie kołnierza w postaci cewki nerwowej i jej lokalizacja po stronie grzbietowej ciała. Wreszcie ostatnią cechą wspólną, jest funkcjonowanie przedniego odcinka przewodu pokarmowego dodatkowo jako narządu oddechowego. Funkcje oddechowe pełni gardziel, występują w niej otwory skrzelowe, przez które, podobnie jak u wodnych strunowców, wypływa woda dostająca się wraz z pokarmem do ciała przez otwór gębowy.